Bergtraining in de Dolomieten

Terugblik

Nu ik weer enkele dagen terug ben van deze training, ben ik nog steeds op zoek naar de juiste woorden om dit "miniblog" af te sluiten. Hoe kun je met weinig woorden beschrijven hoe mooi de omgeving is, hoeveel ik geleerd heb, hoeveel leuke en aardige mensen ik ontmoet heb, hoe lekker het eten was in het hotel, hoe goed de verzorging in het hotel was, hoe mooi het hotel is en ga zo maar even door.

Het was erg jammer dat John Bruins er niet bij kon zijn door zijn verblijf in het ziekenhuis, maar Edwin en Eric hebben getoond dat zij "hun mannetje staan". Niet alleen op de motor maar ook als organisator. Steun en toeverlaat waren ze als het erop aan kwam: chapeau!

Hoe "close" je wordt tijdens zo'n training bleek mij toen ik eenmaal terug was in Nederland. Telefoontjes om te vragen of je goed bent aangekomen en hoe het de anderen is vergaan. Daarnaast nog heel wat berichtjes en uitnodigingen voor bezoekjes en tochtjes in de toekomst.

En dan natuurlijk mijn "stalen ros" niet te vergeten die mij toch ruim 3457 km trouw heeft gediend. Naast de "bijna lekke band" door de spijker geen enkel probleem gehad. Het olieverbruik was bijna nihil en het brandstofverbruik op een respectabele 1 : 18,5. Daar mag ik zeker niet over klagen.

Met de foto op de volgende pagina wil ik dit "miniblog" dan ook graag afsluiten.

Volgende Pagina
Copyright © 2009 - 2019 Wiel Hansen - hansenwebsites - All rights Reserved